Szlak żółty, rozpoczynający się na przełęczy Tąpadła, to najłatwiejsze i najszybsze wejście na Ślężę. Droga jest łagodnie i równomiernie nachylona i nie nastręcza żadnych trudności – właściwie nadaje się dla każdego turysty.
Poniżej opisujemy wejście na Ślężę właśnie tym szlakiem, jeśli jednak chcielibyście wybrać wariant nieco bardziej wymagający, ale jednocześnie ciekawszy turystycznie, proponujemy Wam wybrać wariant z Sobótki – dokładny opis tej wycieczki znajdziecie po kliknięciu odnośnika w tekście wpisu.
Najłatwiejsze wejście na Ślężę – szlak żółty z przełęczy Tąpadła
2025.05.04
Ślężę odwiedzamy przy okazji naszego powrotu z jednego z odcinków Głównego Szlaku Sudeckiego. Wycieczkę na ten szczyt odbywamy już po raz trzeci – raz, w 2012 roku, zrobiliśmy dokładnie tę samą wycieczkę – nasi chłopcy byli jeszcze wtedy zupełnie mali (relacja z 2012 roku znajduje się tutaj), potem, 5 lat później, odwiedziliśmy Ślężę po raz kolejny – tym razem z Sobótki, z zahaczeniem o wieżę widokową na Wieżycy (jeśli macie nieco więcej czasu, serdecznie polecamy ten wariant szlaku, choć wejście tym wariantem zajmuje o ok. pół godziny dłużej niż z przełęczy Tąpadła, przewyższenie jest nieco większe i na szlaku znajdują się nieco stromsze odcinki – dokładna relacja tutaj).
Po raz trzeci wyprawiamy się na Ślężę, wracając do domu z majówki na Głównym Szlaku Sudeckim. Nasz najmłodszy Grześ jeszcze tu nie był, a Ślęża jest jego kolejnym szczytem Korony Gór Polski. Nie mamy więc nic naprzeciw, by wybrać się tu znowu!
Informacje praktyczne
Długość szlaku – ok 7 km w obie strony, przewyższenie – ok 350 m
Droga jest szeroka, nieco kamienista, cały czas równomiernie nachylona – wejście tym wariantem nie wymaga specjalnej kondycji. Wchodzi się – w zależności od tempa – 75-90 minut, a schodzi nie dłużej niż godzinę. Samochód można zostawić na parkingu na przełęczy, tuż obok wyjścia szlaku.
Ślęża
Ślęża – najwyższy szczyt Przedgórza Sudeckiego − to góra pełna tajemnic. Od czasów starożytnych była ważnym ośrodkiem kultu pogańskiego – prawdopodobnie czczono tu boga słońca i inne bóstwa przyrody. Pamiątką po dawnych czasach są niesamowite kamienne rzeźby kultowe, oznaczone charakterystycznym krzyżem.
Ślęża jest też bardzo ciekawa geologicznie i przyrodniczo – jej obszar jest objęty ochroną rezerwatową. Mimo skromnej wysokości (718 m n.p.m.) dumnie góruje nad okolicą – ma dużą wybitność (ponad 500 m), więc wejście na szczyt nieco poczujemy w nogach. Prowadzące na nią szlaki nie są jednak trudne i przy odpowiedniej pogodzie nadają się dla każdego – no, może poza maluszkami w wózkach – dla nich lepiej będzie zabrać nosidło.
Na szczycie Ślęży
Szczyt Ślęży jest arcyciekawy – naprawdę jest tu co robić, realnie przeznaczcie na wizytę na górze co najmniej godzinę!
Na pewno warto zatrzymać się na chwilę oddechu w Domu Turysty PTTK na Ślęży. Obecny budynek został zbudowany ponad 100 lat temu i jest dość estetyczny. Malowidła na ścianach nawiązują do symboliki dawnych kultów pogańskich, na drewnianych ławach widać charakterystyczną sylwetę kamiennego niedźwiedzia. Na dobry obiad nie ma się tu jednak co nastawiać – budynek ma problemy z zaopatrzeniem w wodę. Głodni będą mogli jednak wrzucić coś na ząb – można zamówić m.in. naleśniki, bigos, fasolkę po bretońsku, ciasto oraz ciepłe i zimne napoje. Wszystko smakuje przyzwoicie.
Innym budynkiem znajdującym się na szczycie Ślęży jest kamienny kościółek Nawiedzenia NMP. Świątynia pochodzi z końca XVII w., w poł. XIX w została odbudowana po pożarze. Od końca 2014 r. znowu odprawiane są tu msze.
Warto wejść na wieżę kościółka, żeby spojrzeć z lotu ptaka na kopułę szczytową Ślęży. Jeszcze rozleglejsze widoki można podziwiać z wieży widokowej, usytuowanej przy niebieskim szlaku ok. 100 m od kościoła (schody typu drabinowego, realnie dla dzieci od ok. 5-6 lat).
Obiektem, który jednak najsilniej kojarzy nam się ze Ślężą, jest niedźwiedź – starożytna pogańska rzeźba kultowa. Koniecznie zwróćcie na nią uwagę!
Sama kopuła szczytowa Ślęży jest rozległa i porośnięta trawą. Turyści dysponują wiatami i miejscami ogniskowymi.
Ruszamy z przełęczy Tąpadła, oddzielającej Ślężę od Raduni
Szlak wiedzie szeroką kamienną drogą
Mniej więcej w połowie drogi na wędrowców czeka miła wiata
Nasz szlak jest bardzo równomiernie nachylony – wędrówka nie męczy
Zbocza Ślęży porasta piękny las
Zanurzamy się w piękne światłocienie
Im bliżej wierzchołka Ślęży, tym więcej głazów
Na szczycie Ślęży stoi kościół Nawiedzenia NMP, zbudowany na ruinach średniowiecznego zamku
Dom Turysty PTTK na Ślęży
Jeden z symboli Ślęży – pogańska rzeźba kultowa
Granitowa rzeźba powstała ok. V-III w p.n.e.
Na szczycie wieży widokowej na Ślęży
Widok na Karkonosze
Zerkamy na inne wzniesienia Masywu Ślęży
Na początku maja zjawiskowo prezentują się pola kwitnącego rzepaku
***
Alternatywne wejście na Ślężę, od strony Sobótki, z zahaczeniem o wieżę widokową na Wieżycy, opisujemy tutaj.
